(versie 1 – voor volwassenen)
In 1942 stond Noor Diamant, een Nederlandse Joodse vrouw geboren in 1912, voor een hartverscheurende keuze. Haar man was gearresteerd vanwege het verspreiden van verzetskranten, waardoor ze met hun jonge baby Eddy moest onderduiken. Helaas kon Noor geen veilige schuilplaats vinden voor hen beiden. Gelukkig bood het verzet hulp en vond een jong gezin in Utrecht bereid om Eddy onder hun hoede te nemen. Maar Noor twijfelde hevig over het loslaten van haar geliefde kind aan vreemden. Het was een dilemma van ongekende omvang.
Uiteindelijk nam Noor de moeilijke beslissing om haar baby toe te vertrouwen aan anderen. Zelf was ze tijdens de oorlog als verzetstrijdster actief als koerierster in Amsterdam, vaak gehuld in een verpleegstersuniform om haar activiteiten te verbergen. De onderduikouders van Eddy hielden haar op de hoogte van zijn welzijn via berichten, en heel soms kreeg ze de kans om hem in het geheim te bezoeken. Tijdens Sinterklaas gaf ze hem een speelgoedgiraffe, een teken van liefde en hoop te midden van de duisternis. Na de oorlog werden Noor en Eddy, toen 3 jaar oud, weer herenigd.
Na de oorlog bleef Noor actief in de Nederlandse vrouwenbeweging en zette ze zich in voor de Communistische Partij van Nederland (CPN). Ze leefde haar leven met vastberadenheid en betrokkenheid bij sociale kwesties. Noor Diamant overleed in 1987, maar haar nalatenschap van moed en veerkracht leeft voort in de herinneringen van velen.
(versie 2 – voor kinderen)
In 1942 moest Noor, een moedige vrouw uit Nederland, een hele moeilijke keuze maken. Haar man werd opgepakt omdat hij hielp met het verspreiden van kranten om mensen te helpen tijdens de oorlog. Noor moest zich verstoppen, samen met haar kleine baby Eddy. Maar het was heel moeilijk om een veilige plek voor hen beiden te vinden. Gelukkig hielpen andere mensen, die tegen de slechte dingen van de oorlog waren, haar.
Noor wist niet wat ze moest doen met haar baby Eddy. Ze kon hem niet meenemen naar de gevaarlijke plekken waar zij naartoe moest. Uiteindelijk besloot ze dat Eddy veiliger zou zijn bij een ander gezin. Het was een hele verdrietige keuze, maar ze deed het omdat ze van hem hield.
Noor zelf werd een soort geheime boodschapper tijdens de oorlog. Ze liep rond in Amsterdam en bracht belangrijke boodschappen van de ene plek naar de andere. Ze droeg haar verpleegstersuniform, zodat niemand zou weten wat ze echt deed.
De mensen bij het gezin waar Eddy was, hielden Noor op de hoogte van hoe het met hem ging. Soms kreeg ze zelfs de kans om hem in het geheim te bezoeken. Op Sinterklaas gaf ze hem een mooie speelgoedgiraffe als cadeau, om te laten zien dat ze nog steeds aan hem dacht, ook al waren ze niet samen. Pas na de oorlog kwamen ze weer bij elkaar.
Nadat de oorlog voorbij was, bleef Noor helpen. Ze was betrokken bij groepen die wilden dat vrouwen meer rechten kregen, en ze steunde ook een politieke partij die voor eerlijkheid en gelijkheid was. Noor was een echte heldin, en hoewel ze in 1987 overleed, wordt ze nog steeds herinnerd voor al haar dappere daden.
(Basisinformatie ontleend aan het Historisch Nieuwsblad)