Klaswerk

met een schoolse blik

Kan het dan toch nog?

| 2 reacties

Social media & Co

Kan het dan toch nog?
Jong en oud wordt tegenwoordig overladen met social media zoals Twitter, Facebook, Instagram, Whatsapp & Co. Het is ook zo eenvoudig allemaal, iedereen loopt met een smartphone en/of tablet rond en het is allemaal zo gepiept. Grote groepen jeugd lijken wel vergroeid met dat soort apparatuur dat overal en nergens onder handbereik moet zijn. Een rustig gesprek lijkt niet meer mogelijk, niet aan tafel, niet op de bank, niet in het restaurant. Ook niet in de trein of op de achterbank van de auto. Het landschap, vaak heel mooi, wordt niet eens meer waargenomen. En dat allemaal op steeds jongere leeftijd. Onlangs zag ik een moeder die haar kind bij het kinderdagverblijf uit de auto zette en haar nariep om vooral de telefoon niet uit te zetten.

Revival

Tegelijkertijd stel ik een revival vast van het gedurende meer dan 10 minuten naar iemand geboeid kunnen luisteren. De enorme en steeds toenemende belangstelling voor ‘vertellers’ is misschien ook jou lezer al opgevallen. Misschien is dat een positief effect van bovengenoemde apparatuur. Honderdduizenden mensen bekijken de filmpjes van ‘de universiteit van Nederland’ of de Engelse filmpjes van ‘Ted Talk’.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookiesdoor op Accepteren in de banner te klikken

Inmiddels staan er honderden ‘lezingen’ op Youtube.
Ted Talk bestaat al wat langer en biedt zelfs meer dan 1000 ‘talks’.
Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookiesdoor op Accepteren in de banner te klikken

Kan het dan toch nog?

Kan het dan toch nog…een boeiend of spannend verhaal vertellen in een klas met kinderen?
Kan het nog in deze vluchtige wereld met al die afleidingen?
Is vertellen in de ogen van de kinderen dan toch minder saai dan wij vaak denken?
Moet dan toch niet alles interactief zijn en kunnen kinderen dan toch langer dan 10 minuten geboeid naar een verhaal luisteren?

Ik ben een stuk positiever gestemd nadat ik, helemaal in de lijn van de hierboven geschetste revival, op de regionale zender L1 TV rondom de 4 mei-vieringen uitzendingen van een kwartier zag waarin overlevenden van de Tweede Wereldoorlog in klassen van de basisschool hun verhaal vertelden. Das was niet saai, dat was spannend, dat was boeiend en de kinderen luisterden met volle aandacht.
Je raakt bijna ontroerd, want je ziet het bijna niet meer.

Ik herinner me de betrokkenheid van leerlingen tijdens en na verhalen over Napoleons veldtocht naar Rusland, Leidens beleg en ontzet, het heelal en ga zo maar door.
Het is geweldig dat het nog kan. Hopelijk kan het ook nog in de rest van de 21e eeuw.

Als je wil, dan mag je hieronder reageren op dit artikel !

2 reacties

  1. ‘Lezingen op Youtube’ zeggen mij (nog) niet dat er door veel mensen goed geluisterd wordt. Natuurlijk hebben kinderen op school aandacht voor spannende verhalen, waarom zouden ze niet. Maar gaan zij ook op latere leeftijd naar leerzame, boeiende of interessante lezingen toe? Ik vermoed van niet, dat is slechts aan een beperkt, selectief gezelschap voorbehouden. De ‘massa’ loopt wat ik noem onzin-info te verspreiden via die zg. social media, vol oppervlakkigheid, sensatie, onbeschaafde uitingen (als het al niet verder gaat), etc. Helaas is dat allemaal niet te voorkomen en zal het verschijnsel zich alleen maar uitbreiden. Wat dat betreft ben ik een stuk pessimistischer dan jij in je artikel, Cor. Als ik langs een school wandel, zie ik nog wel aandacht in de klas voor de juf of de meester. Maar als ik elders om mij heen kijk – op straat, op het station, in de trein, op de fiets, enz. – zie ik heel veel mensen die zich over hun beeldschermpje buigen. Dan vraag ik mij af wat zij toch allemaal aan het doen zijn. Een ding weet ik zeker: zij zijn geen lezing aan het volgen. Het enige dat ik aan deze ontwikkeling doe, is er niet aan deelnemen. Zonde van mijn tijd, die ik liever aan het lezen van een goed boek besteed. Maar ja, dat zie ik slechts weinigen doen.

    • Jazeker Peter, luisteren is daarmee zeker niet verzekerd. Het ging me er eerder om dat blijkbaar dit soort relatief korte lezingen momenteel populair is. Door de lezers van deze website ermee te confronteren zullen zij al snel merken dat daar een reden voor is. Deze lezingen zijn verhalend (hier de link met het onderwijs) en goed opgebouwd. Ze zijn spannend zou je kunnen zeggen. En dat is een manier van vertellen die onderwijsmensen weer meer zouden moeten toepassen, want er is een ‘markt’ voor ook onder kinderen! Doe je dat goed, dan geef je hen iets mee voor het verdere leven en bezoeken ze (al dan niet op internet) een lezing (onderwijsmensen zijn optimisten).
      Natuurlijk hoort een boek lezen tot de mooiste dingen die er bestaan. Ook hier heeft het onderwijs een taak (op welk gebied niet zou ik bijna zeggen), maar dat vereist een nieuw artikel.
      Met jouw opmerkingen over social media en apparatuur zoals de smartphone ben ik het meer dan eens, maar dat blijkt ook wel uit het artikel denk ik.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten